Bouwbedrijf Heijmans wilde het bedrijfsmagazine Hé nieuw leven inblazen. Het moest dynamischer, toegankelijker, beter.

Ik dacht mee over een nieuw concept en gaf het vervolgens jarenlang mee gestalte.


Met reportages en interviews waarvoor ik stad en land afreisde. Van bouwkeet naar directiekamer, van werf naar kantine.

Mooie klussen die mijn blik op de bouwnijverheid in Nederland voorgoed verfijnde. En die van de lezer.

Goed, beter, best

‘De weg naar verbeteren is je bestemming.’ Levensmotto van een onzekere strepentrekker? Tegelspreuk voor een kwaliteitsmanager? Nee hoor, de opgewekte leus vormt het uitgangspunt van Lean 6 Sigma, het praktische verbeterprogramma waarmee Heijmans de komende jaren projectmatig de kosten wil beheersen én de klantgerichtheid wil vergroten.

Rob Goes (Kwaliteits & Procesmanager Vastgoed & Woningbouw) legt uit: “Wij zijn van huis uit allemaal redelijk pragmatische mensen bij Heijmans. We zien een probleem en denken meteen aan oplossingen. Of we zeggen: dit heb ik eerder meegemaakt, ik weet wel hoe het zit. Maar Lean 6 Sigma vraagt: herken je het probleem nou ook écht? Onderzoek de zaak eens wat grondiger. Meet en analyseer de feiten. En kom dan met een goed voorstel.”

Het voornaamste Lean 6 Sigma-verbeterproject richt zich de komende jaren op het terugdringen van opleverpunten. Rob: “Daar hebben we binnen heel Heijmans mee te maken. Eigenlijk willen we met z’n allen het liefst alles in één keer goed doen. Maar toch duiken er bij elke oplevering restpunten op, onvolkomenheden die nog aangepakt moeten worden. Dat leidt tot wrevel bij de opdrachtgever. En tot hogere kosten. Dat moet én kan anders. Ons streven is nul restpunten binnen twee jaar.”

Rob gebruikt Lean 6 Sigma om de data te doorgronden en feiten te toetsen. “Ik onderzoek momenteel waar het nu nog spaak loopt. En hoe we dat oplossen. Dan blijkt overigens dat we het eigenlijk al best goed doen: bij de koopwoningen gemiddeld twee restpunten in 2010 en 43 procent zelfs met nul. Dat is mooi. We zitten dus al op de goede weg - die naar verbeteren. De bestemming is in zicht.”


[interview Hé]


De wegmarkeerder

Wegmarkeerder? Ik zeg altijd strepentrekker. Want dat is wat ik doe: strepen trekken. En pijlen, haaientanden, blokken, zebrapaden. Nee, ik heb geen favoriete vorm. Wel m’n favoriete wegen: in de stad. Zeker als de zon schijnt, valt daar van alles te zien. Maar ik laat me er niet door afleiden hoor. Mijn strepen zijn altijd kaarsrecht. Al 24 jaar. Rechtlijnig? Ja, dat ben ik wel. Als ik niet precies weet waarheen een weg leidt, moet je mij echt over de streep trekken.

De zendamateur

Het onvoorspelbare, dat vind ik het mooist. Als ik de knop van mijn zender omzet, weet ik nooit waar ik terechtkom. Australië, Japan, Amerika. Maar het kan evengoed hier in Gestel zijn, zendamateurs zitten overal. En dan? Beetje heen en weer praten, DX’en noemen wij dat. Vooral over de ‘condities’: antennes, zenders, het weer. En de ontvangst natuurlijk, of die ‘loud and clear’ is. Dure hobby? Ach, valt mee. Zeker als je bedenkt dat ik zo een paar keer per week de hele wereld rondreis.

[portret werk en hobby medewerker, Hé]